با وجود تعاریف زیاد درباره بهره وری ، به منظور اجرایی كردن آن در آموزش و پرورش می بایست تعریفی هماهنگ و سازگار با شرایط و نیازهای آموزش و پرورش  به كار برد و ازطریق مشاركت كلیه كاركنان قدم های موثری را در این راه برداشت.

راهكارهای افزایش بهره وری مستلزم شناخت كافی وضعیت موجود و فرهنگ كاری آموزش و پرورش است. باتوجه به تفاوتهای مهم در فرهنگ كاری سازمانها و وضعیت موجود آنها می توان گفت راهكارهای افزایش بهره وری نیز در آنها متفاوت خواهدبود. در سطح كلان یا ملی این وظیفه دولت است كه با برنامه ریزی لازم زمینه ارتقای بهره وری را فراهم سازد.  اما در سطح خرد یعنی در سطح مدارس ، مدیریتها و سازمانهای آموزش و پرورش ، وظیفه مدیران این واحدهاست كه با ایجاد جو مشاركت در محیط ، در كاركنان احساس غرور نسبت به كار ایجاد كرده و با تشویق كاركنان خوب و تلاشگر، گرایش و تعلق خاطر آنان را به محیط كار بیشتر كنند.

آنها همچنین می توانند با افزایش میزان صمیمیت و ایجاد روح همكاری در محیط كار، ارتباط كاركنان و مدیران را نزدیك تر نموده و آنان را به مشاركت در بهبود بهره وری سازمان یا مدرسه  تحت سرپرستی خود و كاهش اتلاف منابع راغب سازند . لازمه این امر، شناخت و تجزیه و تحلیل وضعیت فعلی و ارزیابی عملكرد فرآیندهای مختلف آموزش و پرورش و نتایج حاصل از این فرآیندها و تلاش بی وقفه برای دگرگونی آن است كه سیستم های سازمان را در راستای  بهبود مستمر و مطلوب و روند رو به رشد هدایت كند. ازجمله راهكارهای افزایش بهره وری می توان موارد زیر را پیشنهاد نمود: